Agility to tor składający się z różnorodnych przeszkód takich jak płotki, wiadukt lub mur, stół, kładka, huśtawka, palisada, slalom, tunel, tunel miękki (rękaw), opona, skok w dal. Mają one ustaloną kolejność, wedłóg której pies musi je pokonać. Przewodnikowi, który biegnie obok psa nie wolno dotykać przeszkód ani psa. [www.amstaff.infocoig.pl] Wolno się komunikować z psem za pomocą gestów i komend słownych. Sport wymaga od psa zdyscyplinowania, skoczności, sprytu ale ponad wszystko: świetnego kontaktu pomiędzy psem i przewodnikiem.

      Bawi się w to drużynowo, w każdej drużynie są 4 psy. Tor do flyballu to 4 niskie przeszkody ustawione w linii prostej. Na jednym końcu toru ustawiona jest maszyna wypuszczająca piłeczki, a na drugim stoi przewodnik z psem. Pies biegnie do maszyny (sam przewodnik cały czas stoi w miejscu, moze dopingować głosem), naciska łapą pedał uwalniajacy piłkę, łapie piłkę w powietrzu i z piłka w pysku wraca przez przeszkody do przewodnika, w drodze powrotnej prawie mija sie z następnym psem z drużyny. [www.amstaff.infocoig.pl] Emocje są naprawdę niesamowite, szczególnie że wyścig rozgrywa się parami, na oddalonym o kilka metrów drugim torze biegnie drużyna przeciwna, tak więc psy autentycznie ścigają się ze sobą.

      Do tego rodzaju zawodów używane są specjalne uprzęże i sanie bądź wózki. Niektórzy zawodnicy wykorzystują nawet dawne uprzęże transportowe. Rzemienie na piersiach i łopatkach, miejscach największego ucisku podczas ciągnięcia, muszą być w tego rodzaju uprzęży podszyte grubą wyściółką. [www.amstaff.infocoig.pl] W odróżnieniu od wyścigowej, uprząż do prób uciągu ma, podobnie jak transportowa, poprzeczną rozpórkę, znajdującą się za tylnymi łapami psa, zapobiegającą ocieraniu się rzemieni o łapy. Wózki używane do prób uciągu są krótkie, niskie, z litym dnem. Właściciele mogą powodować psami wyłącznie głosem. W trakcie próby psa nie wolno dotykać, nie wolno mu też pomagać. Zawody rozgrywane są w różnych kategoriach, zależnie od ciężaru psa. Niegdyś obciążenie stanowiły worki z mąką, bale drzewa lub inne materiały, dzisiaj są to ciężarki ołowiane lub cementowe.

      Chyba ulubiona zabawka Pit Bulli i Amstaffów. Psy te potrafią dosłownie godzinami wisieć trzymając w zębach kawałek materiału na sznurku zwisającym z gałęzi, czy też na sprężynie. [www.amstaff.infocoig.pl] Potrafią dosyć długo majtać nogami w powietrzu dzięki sile swoich szczęk i uporowi. Jest to wspaniała zabawka, która wyrabia psie mięśnie, refleksy i przede wszystkim dostarcza naszej pociesze mnóstwo frajdy. Zalecana dla wyrośniętych i w pełni rozwiniętych psów, gdyż uzębienie jest mocno obciążone.

      Świetne urządzenie służące do treningu naszego psiaka. Dobre jako uzupełnienie regularnych spacerów i przebieżek na dworze. Wyróżniamy trzy podstawowe rodzaje bieżni:

• slat mill (bieżnia drewniana) - świetne urządzenie do poprawiania i utrzymania kondycji naszego psa, jednak jest dosyć hałaśliwa. [www.amstaff.infocoig.pl] Zdecydowanie nie nadaje się do mieszkania, raczej do np. garażu.
  
• carpet mill (bieżnia wykładzinowa) - od bieżni z drewnianymi kładkami różni się tym, że drewno zostało zastąpione pasem wykładziny. Dzięki temu bieżnia ta jest przede wszystkim cicha. Inną zaletą takiego rozwiązania jest nieco mniejsze obciążenie stawów psa, dzięki elastyczności materiału.
  
• electric mill (bieżnia z napędem) - któraś z powyższych bieżni, z dodatkowym elektrycznym napędem. Dla Pit Bulla jest to w sumie zbędne, gdyż psy te gdy się znajdą na bieżni potrafią biec do upadłego, tak kochają ruch. Dlatego też w żadnym przypadku nie należy zostawiać psa samego na bieżni podczas treningu.