Poprzez utrzymywanie psa w odpowiedniej czystości zapewnimy mu ładny wygląd i zdrowie. Szczenie od pierwszych dni pobytu w domu musi być przyzwyczajane do określonych zabiegów higienicznych. Edukację należy rozpocząć od najprostrzej czynności tj. szczotkowania. Robić to trzeba bardzo delikatnie włosianą miękką szczotką, kawałkiem irchy itp. Szczenie przyjmie to z wielką przyjemnością, gdyż będzie odczuwało szczotkowanie jako kontynuację pielęgnacyjnych czynności matki w kojcu. Najlepiej jest wówczas trzymać szczenię na kolanach, ale stopniowo powinno się je przyzwyczajać do samodzielnego stania na twardym podłożu, np. na stoliku czy podłodze. Starsze, kilkumiesieczne psy można juz czesać twardzszą szczotką z naturalnego włosia i przecierać irchą lub czystą ściereczką. Psa należy szczotkować codziennie, choćby krótko. Daje to lepszy efekt niż długie czesanie np. raz w tygodniu. [www.amstaff.infocoig.pl] Nie powinno się kąpać szczeniąt przed ukończeniem sześciu, a nawet zdaniem niektórych lekarzy weterynarii ośmiu miesięcy życia. Zabrudzenia należy zetrzeć lub zmyć szmatką zwilżoną wodą. Można użyć do tego małej ilości dobrego gatunkowo mydła, jeżeli zabrudzenia są tłuste. Częste kąpanie nie jest wskazane gdyż odtłuszcza skórę i włosy. Częstotliwość kąpieli należy odpowiednio rególować co trzy, a nawet sześć miesięcy, ale przedewszystkim rezerwować ja na sytuacje "awaryjne", no i przed wystawami. Temperatura wody poczas kąpieli powinna być zbliżona do temperatury psa tj. 38 40 stopni C. Psy nie znoszą gorącej wody i uciekają. W wannie należy położyć specjalne wkładki gumowe lub wycieraczki podłogowe, aby pies stał pewnie i nie ślizgał się. Do mycia najlepiej używać dobrych gatunkowo szmponów przeznaczonych tylko i wyłącznie dla psów. Po kąpieli należy psa dobrze wytrzeć i pozostawić do całkowitego wyschnięcia. Amstafy uwielbiają natomiast letnie kąpiele w zbiornikach wodnych. Gdy pies nie chce wejść do wody sam nie należy psa do wody wrzucać.

      Po każdej kąpieli psa, w domu czy na spacerze, należy dobrze wyczyścić i wysuszyć wnętrze uszu. W tym celu na pęsetę lub patyk nawijamy niezbyt gruby tampon z waty (patyczek higieniczny). Tampon powinien być taki, aby swobodnie można go było włożyć do ucha. [www.amstaff.infocoig.pl] Zbyt gruby rozpiera ucho i drażni psa. Tampon wkładamy ruchem wkręcającym i bardzo delikatnie czyścimy wnętrze. Amstaf musi być przyzwyczajony do tego zabiegu. Podobnie jak u innych ras i u amstafa moze dojść do zapalenia przewodów słuchowych. Dokładne, sumienne wysuszanie uszu po każdej kąpieli zazwyczaj skutecznie zapobiega zapaleniom. Niemniej trzepanie z uszami, zapach z ucha, obecność brunatnej wydzieliny jest dowodem stanu zapalnego i trzeba zasięgnąć porady lekarza weterynarii.

      Jest to zabieg niezwykle ważny ze względu na higiene jamy ustnej. Psa należy przyzwyczajać do czyszczenia zębów już od szczeniaka, tworząc atmosferę zabawy. Między czwartym a szóstym miesiącem życia szczeniaka następuje zmiana zębów z mlecznych na stale. Do czyszczenia najlepiej używać pasty zawierającej kredę. Należy unikać zwyklej kredy technicznej, szkolnej, gdyż może ona zawierać substancje toksyczne. Dobrze jest też przecierać zęby sokiem cytrynowym, 3% roztworem wody utlenionej, czasami z dodatkiem pasty. Do czyszczenia można używać małej szczoteczki do zębów lub tamponu z waty. Można w zabawie pozwolić psu na szarpanie kawałka szmaty nasączonej wodą utlenioną. Czyszczenie wykonujemy raz dwa razy w tygodniu. Zbyt częste zabiegi mogą zniechęcić psa. [www.amstaff.infocoig.pl] Należy czyścić zęby bardzo delikatnie i uważać, aby nie ściskać psu warg i nie zatykać nosa. Przy tendencji do odkładania kamienia nazębnego można używać sproszkowanego węgla leczniczego zmieszanego z pastą i często przecierać zęby sokiem z cytryny. Zaniedbania prowadzą do powstania złogów gnilnych, a nawet przedwczesnego wypadania zębów. Duże złogi kamienia powinny być usuwane mechanicznie przez lekarza weterynarii. Jest to zabieg trudny, bolesy więc "lepiej zapobiegać niż leczyć".

      Kiedy są za długie pobiegaj z psem po asfalcie, dotrą się same do odpowiedniej długości. Bez ryzyka, że ze zbyt krótko przyciętego pazura zacznie lecieć krew.